Stawienie się w pracy pracownika w stanie nietrzeźwości (a nawet tylko w stanie po spożyciu alkoholu) bezsprzecznie może być potraktowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy, ponieważ pracownik znajdujący się w stanie odurzenia alkoholowego nie jest gotowy do świadczenia pracy (por. wyrok SN z 04.12.2018 r. sygn. akt I PK 194/17).
Jednakże nie zawsze jest możliwe jest rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia przez pracodawcę w takiej sytuacji. Czynnikiem koniecznym do rozwiązania umowy o pracę w tym trybie jest bowiem wina pracownika.
Jedną z okoliczności w której nie można zastosować wspomnianego przepisu Kodeksu pracy jest choroba alkoholowa pracownika. Zgodnie bowiem z orzecznictwem (wyrok SN z 10.10.2000 r., sygn. akt I PKN 76/00) jeśli stan zdrowia pracownika w dniu badania trzeźwości wskazuje, że nie może on zapanować nad piciem kolejnych dawek alkoholu (stan psychozy alkoholowej), to nie można mu przypisać zawinionego ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. Nie wyklucza to jednak możliwości zastosowania innych kar porządkowych wobec pracownika, zawartych w art. 108 Kodeksu pracy.
Oczywiście stan zdrowia pracownika w danym dniu musi być potwierdzony przez właściwego lekarza.
